SohTank

Just another Ordinary One

Saving Private Ryan (1998) 20 August 2008

Filed under: Moives — sohtank @ 12:50 pm

เคยดูเรื่องนี้มาแล้วครั้งนึง เมื่อคืนยูบีซีเอามาฉาย
เลยมาย้อนความหลัง + กับชอบทอม แฮงค์เป็นการส่วนตัว
เรื่องก้อประมาณว่า นายทหารปลดประจำการคนนึง
ยืนอยู่หน้าหลุมศพทหารสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
แล้วก้อเปลี่ยนเป็นหน้าทอม แฮงค์ อยู่ในสมัยสงครามโลก ตอนจะขึ้นหาดนอร์มังดี
ภารกิจที่ต้องที่ John หรอ ทอม แฮงค์ได้รับคือ ไม่พาพลทหารนายนึงกลับบ้าน พลทหารไรอัน
ที่ต้องไปนำตัวกลับเพราะ พี่ชายอีก3คนที่เหลือ เสียชีวิตหมดแล้ว ทางกองทัพเลยส่งลูกคืนแม่เค้าสักคน
ระหว่างทาง ก้อได้เห็นความเป็นผู้นำที่น่าประทับหลายตอน
มีตอนนึง ที่จอห์นต้องเสียลูกน้องที่เป็นหมอไป จอห์นโกรธมาก
เพราะมันเป็นการตัดสินใจของเค้า ที่จะโจมตีป้อมนั้น เค้าเลือกที่จะอ้อมไปก็ได้
แต่เค้าบอกว่า ถ้าไม่ทำ อาจจะมีกองทหารกองอื่นมา โดนซุ่มยิงอีก
สุดท้ายยึดป้อมได้ แต่ต้องเสียลูกน้องไปหนึ่งคน
ตอนที่จับทหารเยอรมันได้นายนึง
คงเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบาก ว่าจะตัดสินใจทำอะไรสักอย่าง ระหว่าง
1. ยิงแม่งเลย
2. เห็นพ่อพระ ปล่อยไป เพราะเอาไปด้วยไม่ได้
สุดท้าย จอห์นปล่อย แต่มีลูกน้องคนนึงไม่พอใจ จนบอกว่า กรูไม่เอาแล้ว จะกลับ
จอห์ฺนไม่ได้ห้าม แต่พูดประมาณว่า
You want to leave? You want to go off and fight the war? All right.
I won’t stop you. I’ll even put in the paperwork.
I just know that every man I kill the farther away from home I feel.
เหมือนนายกบางคน every bad things you have done the farther away from home.

จริงๆแล้วผมชอบหลายตอน

ทุกคนก้อคิดว่า ไปช่วยไอ้เด็กคนนี้จะคุ้มหรอหว่า เอาคนตั้ง8คนไปช่วยคนคนเดียว
ผมก้อคิด แต่พอเจอตัวไรอันจริงๆ และจอห์นเล่า้เรื่องที่พี่ๆตายกันหมดก้ออึง แล้วก้อพูดว่า
- ผมไม่สมควร จะได้รับสิ่งนี้ เพื่อนๆทุกคนเค้าก้อเหนื่อยเหมือนกัน
- จะให้ส่งศพไปให้แม่หรอไง จอห์นโมโห(กรูอุดสามาตั้งไกล)
-You can tell her that when you found me, I was with the only brothers I had left. And that there was no way I was deserting them. I think she’d understand that. ซื้งๆ ตายพร้อมเพื่อนดีกว่า เวอร์ป่ะ
สุดท้ายกองของจอห์นก้ออยู่ช่วย ช่วยทั้ืงกองทัพรักษาสะพาน และช่วยชีวิตไอ้เด็กนั้น
ถึงตอนนี้ ทหารที่เหลือรู้แล้วละว่ามาช่วยไอ้นี้มันคุ้มไหม

ตอนจะจบก็ชอบ ตอนที่กัปตันมิเลอร์(จอห์น) จะตายละ
กะลังจะตายละโดนยิง เจมส์เข้าไปใกล้ๆจะฟังประโยคสุดท้าย …James, earn this  หรอ it นี่แหละ
ชีวิตนี้ ใช้ให้คุ้มเลย ได้มาช่วยชีวิตแล้ว เท่ากับได้ให้ชีวิต
แต่สิ่งที่เค้าขอก้อแค่ใช้ให้มันคุ้ม และเป็นคนดี (ต่อสังคม)

แล้วก้อตัดถาพมาที่ตอน เจมส์ฺืแ่ก่
ยืนอยู่หน้าหลุดของจอห์น
พูดว่า Every day I think about what you said to me that day on the bridge. I tried to live my life the best that I could. I hope that was enough. I hope that, at least in your eyes, I’ve earned what all of you have done for me.

เจมส์ —> เราล่ะ
คงไม่ได้ต่างกัน พ่อแม่ เราก้อได้ให้ชีวิตเรามา
เราได้ใช้มันคุ้มหรอป่าว เป็นคนดี พอหรอป่าว

 

ToKyo Tower 12 July 2008

Filed under: Moives — sohtank @ 2:59 pm

ชื่อ Tokyo Tower | Tokyo Tower – Mom & Me, and sometimes Dad
แนว – Drama
แสดง โจ โอดากิริ, คิคิ คิริน …แม่ , โคบายาชิ คาโอรุ …พ่อ , ทาคาโกะ มัตสึ …มิซูเอะ , ยายาโกะ อุชิดะ …แม่(ตอนสาว)
ทีมงาน ผู้กำกับ : โจจิ มัตสึโอกะ ผู้แต่ง : ลิลลี่ แฟรงกี้, ซูซูกิ มัตซึโอะ
เข้าฉาย 24-04-2008

เรื่องย่อ ไปอ่านเอาทีเว๊ปนี้นะ

refer: http://www.showded.com/movie/detailmovie.php?id=338

ก้อแนะนำ เพื่อนไปหลายคน เอ้ยดูดิ หนังดี

แต่ดูแล้ว ได้คิด ดูแล้วอยากทำไรเพื่อแม่ ดูแล้ว จะเห็นคนข้างๆ แอบซึ้ง